ASDK i Make: leady ze strony w dowolnym scenariuszu

Make pokazuje każdą automatyzację jako wizualny scenariusz: wyzwalacz, router, kilka gałęzi, każda z własnymi krokami. ASDK pasuje na początek takiego schematu. Każdy lead zebrany przez agentów może trafić do webhooka Make, a twój scenariusz decyduje, dokąd pójdzie dalej: do CRM, arkusza, czatu zespołu albo do wszystkich trzech.

Co ASDK i Make robią razem

Agenci ASDK zbierają leady podczas rozmów na stronie:

• Chat (wczesny dostęp, od planu Free) odpowiada odwiedzającym na podstawie twoich treści, a gdy nie może pomóc, proponuje zostawienie danych kontaktowych.
• Sales (wczesny dostęp, od planu Pro) zadaje pytania kwalifikacyjne, które opisujesz zwykłym językiem, ocenia każdego leada według twoich reguł i proponuje spotkanie odwiedzającym, którzy pasują.

Z webhookiem do Make każdy nowy lead uruchamia twój scenariusz. Typowe scenariusze:

• Kierowanie według dopasowania. Router wysyła leady z wysokim wynikiem do CRM i na kanał z powiadomieniami, a pozostałe na listę do dalszego pielęgnowania.
• Kierowanie według regionu lub produktu. Filtr na podstawie tego, co odwiedzający powiedział agentowi, wybiera właściwego opiekuna.
• Ewidencja. Każdy lead staje się wierszem w arkuszu lub rekordem w magazynie danych, obok CRM.
• Pomost do CRM, takiego jak Pipedrive czy HubSpot, zanim natywne połączenia ASDK z nimi będą dostępne.

ASDK wysyła webhooki we wczesnym dostępie, od planu Starter.

Jak to działa: własne webhooki w Make

Make odbiera webhooki modułem Custom webhook z aplikacji Webhooks. Według dokumentacji aplikacji Webhooks po zapisaniu nowego webhooka Make generuje adres URL i zaczyna nasłuchiwać żądań, przyjmując JSON, dane formularzy i parametry zapytań (sprawdzono w październiku 2026). Warto znać kilka zasad ze strony pomocy Make o webhookach i dokumentacji aplikacji:

• Natychmiastowe uruchomienia. Scenariusz z natychmiastowym webhookiem uruchamia się, gdy tylko przyjdzie żądanie. Domyślnie uruchomienia mogą przebiegać równolegle; ustawienie scenariusza pozwala przetwarzać je po kolei.
• Jeden webhook, jeden scenariusz. Tego samego webhooka nie można użyć w więcej niż jednym scenariuszu. Dla drugiego miejsca docelowego dodaj w scenariuszu drugą ścieżkę.
• Nieużywane webhooki są wyłączane. Webhook, który przez ponad pięć dni nie jest połączony z żadnym scenariuszem, zostaje dezaktywowany i zwraca błąd.
• Kolejki i limity. Każdy webhook ma własną kolejkę, a Make może przetworzyć do 300 przychodzących żądań webhooków na 10 sekund. To znacznie więcej, niż zwykle potrzeba przy ruchu leadów ze strony.

Konfiguracja scenariusza Make dla leadów ASDK

Przykładowy scenariusz: jeden webhook, trzy ścieżki

Wyobraź sobie firmę logistyczną, której strona dostaje zapytania o wycenę od nadawców i pytania o pracę od kierowców. Firma używa agenta Chat do pytań i agenta Sales do zapytań o wycenę. Jej scenariusz wygląda tak:

1. Custom webhook odbiera każdego leada z ASDK.
2. Router dzieli paczkę danych na trzy ścieżki.
3. Ścieżka pierwsza, dla leadów z wysokim wynikiem, tworzy osobę i leada w CRM i publikuje powiadomienie na kanale sprzedaży.
4. Ścieżka druga, dla leadów, które wspominają o pracy dla kierowców, wysyła e-mail do skrzynki działu rekrutacji.
5. Ścieżka trzecia, dla całej reszty, dodaje wiersz do arkusza, który ktoś codziennie przegląda.

Każda ścieżka ma filtr oparty na polach zebranych przez agentów, więc nikt nie musi ręcznie sortować leadów. Zbuduj najpierw jedną ścieżkę, przetestuj ją przez tydzień na prawdziwych leadach, a potem dodaj kolejną.

Co jest dostępne, a co pojawi się wkrótce

Całe ASDK jest we wczesnym dostępie: webhooki działają i możesz z nich korzystać, ale szczegóły mogą się zmieniać, w miarę jak je ulepszamy.

Wskazówki dla niezawodnych scenariuszy

• Zdefiniuj strukturę danych, gdy masz już przykład. Make może weryfikować przychodzące dane względem struktury; bez niej przyjmuje wszystko, a kolejne moduły mogą zawieść na brakującym polu.
• Dopasowuj rekordy według adresu e-mail. Gdy scenariusz tworzy kontakty, najpierw wyszukaj adres e-mail odwiedzającego, żeby powracający odwiedzający aktualizował rekord, zamiast tworzyć duplikat.
• Obsłuż pola opcjonalne. Odwiedzający nie zawsze zostawiają numer telefonu czy nazwę firmy. Dodaj wartości zastępcze albo pomijaj kroki, które ich wymagają.
• Chroń adres URL. Każdy, kto zna adres URL webhooka, może wysyłać do niego dane. Wklejaj go tylko w ASDK i korzystaj z opcji Make dotyczących kluczy API lub ograniczeń adresów IP, jeśli wymaga tego twoja polityka.
• Obserwuj historię scenariusza. Nieudane uruchomienie widać w historii i logach Make. Sprawdzaj je po każdej zmianie pól w miejscu docelowym.

Wolisz kreator krok po kroku niż schemat? Zapier działa od strony ASDK tak samo: jeden adres URL webhooka na każde miejsce docelowe.